Podczas ataku z bronią w centrum Krakowa mężczyzna stanął przed dramatycznym wyborem: uciekać z tłumem czy pozostać przy wózku z małą córką. Jacek zdecydował się osłonić dziecko własnym ciałem i zapłacił za to ciężką raną. Historia ta pokazuje, jak w sytuacji zagrożenia życia rodzice podejmują decyzje, kierując się instynktem ochrony dziecka.
Zamach w Krakowie. Pan Jacek był z 2,5-letnią córką na ul. Grodzkiej
Rodzina spędzała listopadowy weekend w Krakowie. Pan Jacek z żoną i dwiema córkami spacerował ulicą Grodzką, gdy rozległy się strzały. Ojciec prowadził wózek z 2,5-letnią Zuzią, natomiast jego małżonka oraz 16-letnia córka szły przed nim. Panika wybuchła w ciągu kilku sekund.
Dwóch 24-latków przeciwko sobie. Z policją odtwarzamy interwencję, która przejdzie do historii
Żona pana Jacka wraz ze starszą córką, sparaliżowana strachem, ruszyła do ucieczki razem z tłumem. Ojciec jednak został na miejscu z młodszą córką w wózku, świadomie narażając się na niebezpieczeństwo.
Kraków. Osłonił córkę własnym ciałem. Rykoszet poważnie zranił mu ramię
Jak wyjaśnił później, brukowany chodnik uniemożliwiał szybkie przemieszczenie się z wózkiem. Obawiał się również, że uciekający ludzie mogliby stratować jego i dziecko. Rozpostarł więc ramiona nad Zuzią, tworząc z własnego ciała żywą tarczę.
W tym momencie zobaczył lecącą kulę. Pocisk minął go, odbił się od ściany budynku i trafił w rękę. Rykoszet spowodował poważne uszkodzenia — ranę wylotową połączoną z rozległym zniszczeniem tkanek.
— Ludziom może się wydawać, że przedarcie się z wózkiem przez panikujący tłum jest łatwe. Nie jest. Byłem łatwym celem. Nie byłem zaskoczony, że zostałem trafiony, bo spodziewałem się, że może się to zdarzyć. Wiedziałem, że on nadjeżdża i strzela, więc coś takiego mogło się wydarzyć — powiedział pan Jacek.
“To się mogło skończyć dużo gorzej”. Ludzie chowali się, gdzie się dało, padali na podłogę
Pan Jacek ocenił, że mógł zwrócić na siebie uwagę sprawcy. — Myślę, że celował we mnie. Zwróciłem na siebie jego uwagę, chciał mnie trafić, ale nie trafił — powiedział.
Zamach w Krakowie. Turyści pomogli rannemu ojcu. Na karetkę czekał około 40 minut
Pan Jacek przez cały czas zachował przytomność mimo odniesionych obrażeń. Pomoc zaoferowali mu przechodnie, w tym zawodowi ratownicy medyczni oraz turyści zagraniczni. Wśród pomagających znaleźli się goście z Niemiec, Irlandii i Wielkiej Brytanii. Na przyjazd karetki ranny czekał 40 min.
W szpitalu poszkodowany przeszedł zabieg operacyjny. Lekarze poinformowali go, że przeżył dzięki temu, iż kula trafiła pośrednio. Ordynator powiedział, że bezpośrednie trafienie z karabinu całkowicie rozerwałoby rękę, podczas gdy rykoszet — mimo że poważnie ją uszkodził — nie naruszył kości.
— Dzięki Bogu, bo gdyby trafił mnie bezpośrednio z tego karabinka, to — jak powiedział mi ordynator szpitala — moje ramię byłoby po prostu jednym wielkim wybuchem. A tak, ponieważ był to rykoszet, mam zniszczone, mocno rozszarpane ramię, ale kości są całe. Miałem więc bardzo dużo szczęścia — przyznał mężczyzna.
“Wybaczyłem mu, kiedy obudziłem się po operacji”
Ranny ojciec stwierdził również, że wybudziwszy się z narkozy po operacji, wybaczył sprawcy. Jak zaznaczył, nie odczuwał wobec niego ani złości, ani nienawiści — jedynie żal z powodu zmarnowanego przez tamtego życia.
Kraków po masakrze. Tego dnia zobaczyłam miasto, którego nie znałam
— Jeżeli mam myśleć o tym człowieku, to po pierwsze, bardzo mi go szkoda. Chcę powiedzieć, że mimo tego, iż do mnie strzelał i zabił wiele osób, jest mi przykro, że przez to przechodził — przyznał pan Jacek.
— Wybaczyłem mu w momencie, kiedy obudziłem się po operacji. Nie miałem żadnych negatywnych myśli, złości czy nienawiści — dodał mężczyzna.
Źródło: Radio Kraków
Disclaimer : This story is auto aggregated by a computer programme and has not been created or edited by DOWNTHENEWS. Publisher: fakt.pl



