Niewidomy z Glockiem. “Straciłem wzrok, ale nie pasje”

W wieku 17 lat Karol stracił całkowicie wzrok z powodu wrodzonej wady

Karol po raz pierwszy trafił na strzelnicę dziewięć lat temu, zupełnie przypadkiem. — Koleżanka powiedziała, że idziemy na pizzę, a zaprowadziła mnie na strzelnicę — wspomina z uśmiechem. — Zdziwiłem się, że zamiast zapachu pizzy poczułem zapach prochu. Gdy dostałem broń do ręki, domyśliłem się, gdzie jestem. Od tamtej pory strzelanie stało się moją prawdziwą pasją — mówi “Faktowi”.

Karol od urodzenia miał problemy ze wzrokiem. W dzieciństwie jeszcze widział, ale całkowicie stracił wzrok w wieku 17 lat z powodu wrodzonej wady i niewłaściwego leczenia. Jego rodzice również są niewidomi. Karol ukończył szkołę zawodową w ośrodku dla niewidomych w Laskach pod Warszawą i z zawodu jest ślusarzem.

Strzelanie z broni ostrej to nie jedyna pasja niewidomego Karola

Strzelectwo to nie jedyna pasja Karola. Często podróżuje — jeździ do Zakopanego, by chodzić po górach lub nad Bałtyk, gdzie pływa statkiem i wsłuchuje się w szum morza. — Na swojej drodze spotykam tylko dobrych ludzi — zauważa.

— Kilka lat temu po raz pierwszy pojechałem sam do Krakowa. Rodzice się denerwowali, bo też nie widzą, ale udało się, wszystko się powiodło. Potem powtarzałem takie wyjazdy, więc teraz już się nie martwią. Jeśli chcę wybrać się w góry, biorę przewodnika, ale nad morze i w góry ogólnie jeżdżę sam. W drodze zawsze ktoś pomoże — opowiada Karol. — Ostatnio kupowałem bilet w kasie samoobsługowej i zapytałem, gdzie mam przyłożyć telefon, a jakiś pan bez słowa przyłożył swoją kartę i zapłacił za mnie — dodaje.

— Przez te lata ćwiczeń na strzelnicy Karol osiągnął niesamowity postęp w strzelaniu — mówi jego instruktor. — W zawodach sportowych w strzelaniu niewidomych strzelec, gdy dobrze wyceluje, otrzymuje sygnał dźwiękowy. Tutaj sygnałem dźwiękowym jestem ja, głosowo naprowadzam na cel. Karol potrafi pięcioma strzałami uzyskać 42 do 48 punktów na 50 możliwych. Jest to bardzo dobry wynik — dodaje.

Dostęp do broni? Karol Nawrocki chce dyskusji. “Szczęśliwie jestem w 1 proc.”

Michał Figurski o życiu po udarze. “Osoba z niepełnosprawnością nadal jest sensacją”

“Kiedyś zobaczyliśmy, że płacze”. Schorzenie Karola nie ma nawet nazwy

/8

Karol jest niewidomy od 17. roku życia.

/8

Nie przeszkadza mu to pielęgnować pasji.