Home International To nie są zwykli fani kryminałów. NASK ujawnia, co dzieje się w...

To nie są zwykli fani kryminałów. NASK ujawnia, co dzieje się w sieci

0
1

Do niedawna plakaty w pokojach nastolatków przedstawiały gwiazdy muzyki lub sportu. Dziś, w mrocznych zakątkach TikToka, Telegrama i Discorda, ich miejsce zajmują sprawcy masowych strzelanin. Zjawisko to, napędzane przez algorytmy i hermetyczne grupy, przestało być jedynie niepokojącą fanaberią, a stało się realnym wektorem radykalizacji. Zamiast potępiać zbrodniarzy, młodzi ludzie zaczynają ich fetyszyzować, tworząc dla nich pełnoprawne “fandomy” i traktując jak ofiary niezrozumiane przez świat. To właśnie w tym środowisku — w cieniu memów i wyidealizowanych nagrań wideo — rodzą się kolejne tragedie, a służby stają przed zupełnie nowym wyzwaniem operacyjnym.

Czytaj też: Terapeuta i prywatny detektyw: młodzi nie zabijają dla idei, tylko dla bólu

Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo

Zamiast idoli popkultury – seryjni mordercy

Do niedawna fandomy kojarzyły się z fankami mdlejącymi na koncertach boysbandów czy miłośnikami gier wideo. True Crime Community (TCC) wypaczyło ten schemat. To internetowa społeczność, która w swoim najciemniejszym wydaniu fetyszyzuje zbrodniarzy.

Jak precyzuje Paulina Zywar z NASK, w tej grupie charakterystyczne są zachowania typowo fanowskie, ale skierowane wobec masowych morderców. Zjawisko to opiera się na skrajnej estetyzacji przemocy.

— Przykłady zachowań członków TCC to ubieranie się jak znani im przestępcy kryminalni, tworzenie “editów”, czyli filmów romantyzujących dane osoby z odpowiednim podkładem muzycznym, ozdabianie zdjęciami morderców swojej przestrzeni prywatnej czy tworzenie ich portretów — wyjaśnia ekspertka NASK. Co istotne, proces naśladownictwa rzadko wynika z radykalizacji politycznej. To zjawisko opiera się na “memizacji morderstw”. Zamiast ideologii dominuje tu skrajna mizantropia — nienawiść do ludzkości.

Memetyczna przemoc, czyli jak internet tworzy własnych morderców

To, co zaczyna się od tworzenia mrocznych kolaży na TikToku, Telegramie czy Discordzie, potrafi przenieść się do prawdziwego świata z przerażającą precyzją. Z raportu Institute for Strategic Dialogue (ISD) z kwietnia 2026 r. wynika, że TCC stało się jednym z najpoważniejszych czynników napędzających masową przemoc. Tylko od początku 2024 r. badacze powiązali z tą subkulturą aż 15 szkolnych strzelanin lub udaremnionych spisków w samych Stanach Zjednoczonych (w tym m.in. krwawe incydenty w Perry High School czy Apalachee High School). Zginęło w nich 11 osób, a 45 zostało rannych.

Problem nie ogranicza się jednak do USA. TCC to społeczność globalna. Raport ISD wskazuje na ataki m.in. w Austrii (gdzie 21-latek powiązany z TCC zabił 11 osób w liceum w Grazu), a służby na bieżąco udaremniają plany zamachów w państwach takich jak Rumunia, Meksyk czy Australia.

Mechanizm działania tych sprawców badacze określają mianem “przemocy memetycznej”. Zamachowcy inspirują się poprzednikami (od sprawców z Columbine po nowsze, przerażające “ikony” TCC, jak 15-letnia sprawczyni z Abundant Life Christian School, Natalie Rupnow), kopiując mechanizm zbrodni, elementy ubioru czy napisy na broni. Nie chodzi o manifesty polityczne. Chodzi o sławę, rozgłos i wejście do mrocznego panteonu, który TCC będzie później czcić i analizować klatka po klatce.

Sprawca jako “niezrozumiana ofiara”. Zgubna rola mediów

Jak zauważa w swoim raporcie ISD, na który powołuje się również NASK, napastnicy z TCC kierują się żądzą rozgłosu, a “relacje medialne z tych incydentów mają duży potencjał mobilizacji innych fanów do przeprowadzania własnych ataków”.

Szczególnie niebezpieczne jest kreowanie narracji o sprawcach jako osobach zagubionych, samotnych lub ofiarach szkolnego znęcania się (bullyingu). Taki obraz ułatwia członkom TCC utożsamianie się ze zbrodniarzem. Morderca przestaje być potworem, a staje się rzekomą ofiarą, która w końcu wzięła krwawy odwet na społeczeństwie, zyskując przy tym upragnioną władzę i respekt. To właśnie ten miks toksycznej empatii i gwarantowanej przez TCC sławy pcha kolejne osoby do przekroczenia granicy między fantazją a pociągnięciem za spust.

Jak chronić dziecko? Technologia to pułapka złudnego bezpieczeństwa

Choć służby dwoją się i troją, rozpracowując zamknięte kanały komunikacyjne (co zresztą sami członkowie TCC próbują hamować, prosząc się nawzajem o nieprzeprowadzanie ataków z obawy przed blokadami serwerów), ostateczna linia obrony leży w domach. Eksperci serwisu Niebezpiecznik jasno wskazują, że przerzucenie odpowiedzialności na aplikacje szpiegujące to błąd.

Rodzice mogą i powinni korzystać z narzędzi tzw. kontroli rodzicielskiej na urządzeniach dzieci — tłumaczą eksperci Niebezpiecznika. Zwracają jednak uwagę na potężną lukę: po 16. roku życia, zgodnie z wieloma regulaminami, nastolatek zyskuje możliwość samodzielnego wyłączenia takich blokad.

Co zatem pozostaje? Powrót do podstaw. “Warto interesować się, z kim dziecko utrzymuje kontakty przez internet, z kim i w jakie gry gra, i jakie treści podsuwają mu algorytmy” — radzi w rozmowie z “Faktem” Niebezpiecznik. Biegłość technologiczna to za mało, jeśli w domu brakuje przestrzeni na zaufanie. Bez rozmowy i dobrego kontaktu z dzieckiem rodzice mogą nie być w stanie uzyskać tych informacji i pozostanie im tylko obserwowanie zmian w zachowaniu oraz domyślanie się, czym są one spowodowane i czy należy się nimi niepokoić.

Zło, które rodzi się w hermetycznych grupach TCC, nie potrzebuje ciemnych zaułków. Rośnie w jasnym świetle smartfonów, pod nosem niczego nieświadomych dorosłych.

Tak powstają niebezpieczne wyzwania wśród dzieci. Ekspert tłumaczy mechanizm. “Mózg działa inaczej”

Ciemna strona Snapchata. Dzieci sprzedają intymne materiały za kilkadziesiąt złotych. Psycholożka bije na alarm

Disclaimer : This story is auto aggregated by a computer programme and has not been created or edited by DOWNTHENEWS. Publisher: fakt.pl